ve son.. o yedi gunun sonuncusuydu bu.. eger dogru hatirliyorsam carsamba bugun.. evine gidiyorum, aslinda bosanali 7 yil oldu, biriyle evlendigini biliyorum, sanirim cocuklarida vardi.. onu ozledigimi hic sanmiyorum, en azindan durduk yerde hic aklima gelmiyordu.. peki simdi neden onun evine gidiyorum, neden birden aklima geldi? yaklasik iki saat surecek bir yolculuk icin arabama bindim ve ormanlik bir yoldayim, kivrimlarla dolu patiklar, gunes daglarin ustune batiyor..
hava karardi ve iste evin onundeyim. esi her aksam 9 da yuruyuse cikar, 2 saat yururdu. en azindan oyle oldugunu soylemisti, yada ben oyle soyledigini hatirliyorum.. bilmiyorum iste, her neyse, artik sayili saatlerim kalmisti.. 3 saat 22 dakika. arabada evden cikmasini bekledim, ve esi evden ciktiginda onu kapidan yolculamamasi aralarinda bir sorun oldugunu bana gostermisti.. arabadan indim ve cama dogru yurudum, salona girdiginde gordum yuzunu, yaslanmisti.. yuzundeki kirisikliklar, omuzlari cokmustu, eskisi kadar guclu gorunmuyordu.. kapiyi acip beni gorunce suratima kapanacakti o kapi, biliyordum.. kapiyi actiktan sonra ayagimi kapinin arasina sikistirdim ve ittim kapiyi, yere dustu. o yokken neler yaptigimi, neler cektigimimi anlatmaliydim, yada bunu sozlerimlemi ona gostermeliydim yoksa baska bir sekildemi.. son 1 saat 19 dakika.. sandalyenin uzerinde elleri baglanmis, vucudunda bilmem kac yarayla ve gozleri dolmus bir sekilde bana bakmasi bana eski gunleri animsatiyordu.. sigara iciyordum, durmadan sigara iciyordum, bitenin uzerine hemen yenisini yakiyordum.. biram isininca onu firlatip bir yenisini aliyordum.. son 10 dakikam..
silahin soguklugu hissedince gozleri acilmisti tekrar, vucudunda ki yaralar kapanmayacak seviyeye gelmisti, zaten bundan sonra vucuduna ihtiyaci olmayacakti.. frontal kemiginde olusan delikten akan kanin tadiydi en son aldigim tat.. 3 2 1.. ve son..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder